De intelligente vrouw achter een promiscue leider

“Le promeneur du Champ de Mars”, een interessante, maar niet erg boeiende film.
Luisterend naar de film, hier en daar kijkend, surfte ik het WWW af en kwam terecht bij zijn echtgenote, de charmante en intelligente Danielle Mitterrand.
Een interessante avond. Lees meer.

Posted in Geen categorie | Tagged , , , | Leave a comment

M. Vasalis

“Is it true, is it kind, is it necessary……?”

Ik ben zojuist begonnen in de vuistdikke pil ‘M. Vasalis‘ van Maaike Meijer. De biografie van de ‘Dichteres van de Drie Bundels in Een Kwart Eeuw’ (uitspraak van Gerard Reve). En aan die voorwaarden - Is it true, is it kind, is it necessary……? – moesten de verhalen die je over een ander wilde vertellen volgens Vasalis voldoen.

‘Sprookje’, is dan mijn reactie. Niet dat ik Vasalis niet geloof, maar in deze wereld is dit een sprookje. Ben benieuwd of de 868 pagina’s me zullen blijven boeien. Heb er zin in.

Maaike Meijer
M. Vasalis – Een biografie
Uitgeverij van Oorschot 2011

Posted in Geen categorie | Leave a comment

Le Petit Prince en de ontluikende liefde.

De tuin ruikt naar lente. Knoppen verschijnen en ik kreeg het boek van Antoine de Saint-Exupéru in mijn bezit. Ontluikende liefde.

Posted in Geen categorie | Leave a comment

Parende merels?

Vol verbazing keken we van middag in de tuin. Eerst dachten we vechten, maar nee….., paren….????? Maar als het werkelijk paren is, is dat dan niet veel en veel te vroeg? In mei leggen toch alle vogels een ei? En mei dat duurt nog bijna drie maanden. Dragen merels zo lang? Vragen, vragen, vragen. Maar ondertussen vinden we het wel heel bijzonder.

 

Posted in natuur | Tagged , , | Leave a comment

David Hockney: Schilderkunst met de iPad

 

 

Bigger Trees Near Warter

Vijf jaar geleden begon het met Bigger Trees near Warter, een kunstwerk bestaande uit  50 schilderdoeken met een totale oppervlakte van 4.6 bij 12.2 m, gemaakt met behulp van digitale fotografie. Hockney plaatste er de opmerking bij dat alles goed ging met de schilderkunst, maar dat de fotografie stervende was.

No. 52 Olieverf

De Royal Academy bood hem vervolgens al haar ruimte aan om te exposeren. Hockney antwoordde dat hij vier voorjaren nodig had om te ‘observeren, voorbereiden en te schilderen’. En nu hangen daar 52 werken die samen ‘The Arrival of Spring in Woldgate, East Yorkshire, in 2011′ vormen. Eenenvijftig werken zijn prints van 1,5 m hoog getekend op een iPad. Het 52ste werk is olieverf en15 m lang. Een schilderij met de ‘eerste bladeren onder aan de stam van de boom waar ze in de ruimte lijken te zweven.’ Tweeënvijftig werken ‘omdat de komst van het voorjaar niet in één doek valt vast te leggen’, aldus Hockney.

De iPad was het middel dat het mogelijk maakte om alle veranderingen bij te houden. Want ‘om het voorjaar te tonen moet je laten zien wat ervoor gebeurde.’  Met een iPad werken gaat  blijkbaar sneller dan gewoon tekenen. Kleur kan in enkele seconden worden toegevoegd of transparanter gemaakt. Kwasten worden in een klik breder. Dit alles met een programma ter waarde van nog geen 10 euro!

Posters voor de expositie in de Royal Academy vermelden: ‘Al het werk hier werd gemaakt door de kunstenaar zelf, in eigen persoon.’ Dit met een grijns naar die andere grote Engelsman Damien Hirst (duurste, levende kunstenaar), die er – net als Andy Warhol – een hele fabriek met veel personeel bij nodig heeft en waarvan vaak alleen de ideeën persoonlijk zijn. Van de 331 ‘spot paintings‘ schilderde Hirst er 5 zelf.

Ik weet nu nog een excuus om geen iPad te kopen? Ik ben geen Hockney.
Hoe lang hou ik dit nog vol? :-)

Expositie zien in de Royal Academy? Van te voren reserveren wordt ten zeerste aanbevolen.

Interessant:

Bron voor deze blogpost: Financial Times – Blue Sky Painting

 

 

Posted in Algemeen, Kunst | Tagged , | Leave a comment

Verbogt, Thomas: Het ongeluk

De ‘tag’ van de bibliotheek geeft aan ‘liefdesverdriet’. Nou dat is het. Maar eentje dat in de loop van 20 jaar zo gemanipuleerd is dat het heel simpel lijkt, maar een leugen is natuurlijk nooit simpel. Zeker niet als je jezelf voorliegt.

In het Parool schreef Arie Stom: ‘Verbogt schrijft boeken die je eigenlijk twee keer achter elkaar moet lezen om er precies achter te komen hoe goed ze zijn.’

De NRC laat weten  dat het bij Verbogt gaat om nostalgie, gemiste kansen, en ontspoorde levens en dat met een sfeer van een verrukkelijke loomheid en een zen-achtige melancholie. […]

Daar heb ik niets aan toe te voegen. Ga je er meer over gaat vertellen dan dit, dan veraad je het verhaal. Daarom alleen nog even de samenvatting van de site van uitgeverij Nieuw Amsterdam:

De hoofdpersoon in Het ongeluk is Rik van Maanen, die samenwoont met zijn grote liefde Marleen. Op een dag keert zij niet terug van een reis naar Frankfurt. Ze blijkt omgekomen te zijn bij een vliegtuigongeluk op weg naar Londen. Rik blijft niet alleen achter met een verlammend verdriet, maar ook met het raadsel wat zij in Londen ging doen. Jaren later, als Rik inmiddels een succesvolle soapschrijver is en redelijk gelukkig samenwoont met Anna, komt een vriend van vroeger met een verbijsterende mededeling die het leven van Rik tot in de kern ontregelt.

Van Thomas Verbogt las ik eerder: Eindelijk de zee

Posted in Boeken, nederlands | Tagged , , | Leave a comment

Mama Afrika: Ik zing geen politiek, ik zing de waarheid.

Miriam Makeba

Eén keer heb ik haar op zien treden Miriam Mekeba. In Monrovia, Liberia (1977 denk ik). Een zaal vol met Liberianen en andere Afrikanen gevlucht voor de apartheid uit Zuid Afrika en Rhodesië. Zinderende de sfeer. Weergaloos ritme. Daarna waren we nog op een feest waar Hugh Masekela ook was en enkele achtergrondzangeressen. Nooit weer zoiets mee gemaakt. Iedereen met echt ritme en muziek in zijn of haar lijf om je heen. Iemand die, diep in de nacht, een lied naar de maan begint te zingen op het terras…… Rillingen over mijn rug ondanks de tropische temperatuur.

Miriam Makeba was op tv van de week. Zag het zojuist in Uitzending Gemist. Een vrouw om nooit te vergeten, muziek om nog vaak te horen.

Op haar manier verspreide ze een boodschap over de onderdrukking van de apartheid die sneller ging dan welk politiek bericht dan ook. De muziek en het ritme lieten je niet los. Dus ook de boodschap niet. Ze zei dat ze niet over politiek zong, maar alleen over de waarheid. Ze was de eerste Zuid Afrikaanse die de United Nations in 1963 toesprak en vroeg om een boycot van Zuid Afrika in het algemeen en een wapenembargo. Ze was Amerika’s lieveling. Ze zong op de verjaardag van John F. Kennedy in 1962. Dat veranderde toen ze met Stokely Charmichael (de man die de uitdrukking ‘Black Power’ introduceerde) trouwde. De dag na hun huwelijk kreeg ze te horen dat al haar concerten waren geannuleerd in de VS. Zuid Afrika mocht ze al lang niet meer in. Ze gingen naar Guinee Conakry. Op de vraag, die haar toen gesteld werd, wat het verschil was tussen de VS en ZA antwoordde ze:  ”Slechts een minimaal verschil. Zuid Afrika zegt wat ze doet”.

Makeba songs die nooit vergeten zullen worden:

Een heel bijzonder interview met Mama Afrika in 1969. Er valt niet te vluchten, we moeten blijven waar we ook zijn en vechten om onszelf te bevrijden.

De foto komt uit het In Memoriam van Popwatch. Ze overleed november 2008 op het podium tijdens een benefiet uitvoering voor een door de Mafia bedreigde schrijver in Italië.

Posted in Afrika, Muziek | Tagged , | Leave a comment

Hockney 1 x in de 5 jaar aan tafel met The Queen

David Hockney

Sinds 1 januari is David Hockney opgenomen in de “Order of Merit”. Een gezelschap van 24 mensen die een mooie ‘medaille’ met een kroontje en de woorden ‘For Merit’ mogen dragen. Verder mogen ze één keer in de vijf jaar met Queen Elisabeth aan tafel. Schilders die hem voorgingen waren Alma Tadema (uit Donrijp, Friesland), Graham Sutherland en Lucian Freud die vorig jaar overleed. Hockney mag zijn plaats innemen. Lid was ook de beeldhouwer Henry Moore. Evenals de schrijvers Thomas Hardy, T.S. Eliot, E.M. Forster en Graham Greene. Toch leuk te weten waar The Royal Family graag naar kijkt en wat ze lezen.

Hockney kan tijdens het 5-jaarlijkse etentje andere collega’s uit de ‘art’ sector tegen komen. De architect Norman Foster en de beeldhouwer Anthony Caro hebben volgens Hare Majesteit ook verdienstelijk gewerkt.

Volgens Le Monde reageerde Hockney met de woorden: ‘Het is goed te weten dat ze niets tegen een oude roker hebben.’ Over Britse humor gesproken.

Van 21 januari tot 6 april in The Royal Academy of Arts: “David Hockney – A bigger picture” (vooral de video even bekijken).

Posted in Algemeen, Kunst | Tagged | Leave a comment

Twin Towers met Wolk in Seoul ongepast?

The Cloud Seoul

The Cloud Seoul

Fabelachtig, mooi, super, was het eerste dat in me opkwam toen ik deze foto zag en daarnaast ook een vreemd gevoel. Kwam dat nou door de titel van het blog van Le Monde dat ik las, of zou ik het anders ook direct gezien hebben? Hier gaan de vliegtuigen door de Twin Towers. Kan dit? Mag dit? De organisatie van nabestaanden van de slachtoffers van 9/11 vindt het zo ongepast dat ze eist dat het project van het Nederlandse MVRDV, dat in 2016 klaar moet zijn, gestopt wordt.

MVRDV zegt dat “The Cloud”, zoals dit project in Seoul heet, ontworpen is met het idee van zon, licht en buiten zijn in een stad. De slideshow op de website van het architectenbureau toont dat ook heel duidelijk. Daarnaast willen ze ook nog eens het bekende beeld van skyscrapers doorbreken door die ‘wolk’ in het midden.

De website gizmodo.com vraagt zich af of ze hun hersens wel op een rijtje hadden toen ze daar bij MVRDV aan het ontwerpen waren. Of nou echt niemand aan die gigantische stofwolk, die in het wereldgeheugen is gebeiteld, had gedacht. Die inderdaad direct bij je opkomt als je de maquette bekijkt zoals zìj hem op hun site hebben geplaatst.

De twee torens worden gebouwd bij de ingang van het Yongsan DreamHub project in Seoul. Een totaal ontwerp van Studio Libeskind. Tevens de ontwerpers van het nieuwe World Trade Center in New York. Dat nieuwe WTC heeft exact dezelfde hoogte als de oude torens om te laten zien dat de New Yorkers niet bang zijn geworden.  Met de antenne heeft het geheel een expliciete hoogte van 1.776 voet (541.3 m). 1776 was het jaar van de Amerikaanse onafhankelijkheid. Een politiek prikje. Op YouTube laten ze zien dat alle bouwvakkers zich bewust zijn dat de wereld mee kijkt. Alles benadrukt de wil om door te leven, sterker en beter dan voor die wolk.

Lucht, tuinen en ruimte; Fabelachtig!

Wat is dan het probleem om in Seoul een luchtige herinnering aan die stofwolk te creëren in de vorm van tuinen en ruimte? Een plek om het leven te vieren lijkt me en je bewust te zijn dat verdriet en ellende overwonnen kunnen worden.

Controversie is er altijd, over welk ontwerp waar dan ook. In Seoul hebben ze laten weten dat de kritiek nergens op slaat en de bouw deze maand wordt gestart. Er worden geen wijzigingen in het ontwerp aangebracht. MVRDV heeft op hun site gezet niemand te hebben willen kwetsen (klik op ‘Read’).

Na dit allemaal bekeken, gelezen en overdacht te hebben, blijf ik bij mijn eerste gevoel: Fabelachtig.

Posted in Architectuur | Tagged , , , , , | Leave a comment

Wat is er leuk aan #collectievissen?

Morgen komt er een nieuw thema voor #collectievissen. Het door het Afrika Museum in Nederland gestarte project op twitter waarbij je gaat ‘vissen’ in de collecties van Nederlandse musea naar een kunstobject wat in het thema van de week past. We hebben de thema’s winter, kerst en feest gehad. Ben benieuwd wat het morgen gaat worden. Wat er leuk is aan collectievissen? Het gericht zoeken in online collecties naar objecten die passen. Dat kunnen heel verrassende dingen zijn. Je kijkt namelijk met andere ogen. Niet zoals je in een museum staat waar de emotie bij je opkomt vanuit het beeld dat voor je staat of hangt. Nee, de sfeer, de emotie zit al in je hoofd en past wel of niet bij dat wat je ziet.

Makonde buikmasker

Makonde buikmasker uit Tanzania

Wat te denken van dit beeld in het Afrika Museum? Toen ik het zag dacht ik; ‘kerst’. Dat zou ik nooit gedacht hebben als ik zo maar langs dit beeld was gelopen. Ik noem het een beeld, maar eigenlijk is het een masker. Niet voor je hoofd, dat mag duidelijk zijn, maar  je lichaam. Het is een Makonde buikmasker uit Tanzania dat bij initiatie rites gebruikt werd (wordt?). Meisjes en jongens krijgen tijdens die inwijdingsperiodes voorlichting op allerlei gebied.

Nou blijkt dit masker ‘amwalindembo’ te heten en dat betekent ‘jonge zwangere vrouw’. Is dat nou kerst of niet?!

Zo’n mooi object dit. Het heeft een oude en moderne uitstraling. Door het materiaal, hout, voel je de traditie maar ook tederheid. Hout kun je strelen. Dit masker wil je zo je handen naar uitsteken. Voelen. Een schoppend voetje onder je hand is denkbaar. Het moderne zit ‘m – naar mijn gevoel – in het feit dat dit ook zo in keramiek kan. Hoe vaak zie je niet een afgietsel van torso’s? Trouwens hoeveel heeft de Afrikaanse kunst de Europese kunst beïnvloed?

Virgin Mary

Virgin Mary, Damien Hirst, Monaco

Stel je dan ook nog eens voor dat Damien Hirst hiemee aan de gang gaat. Net als hij met dat Azteken doodshoofd heeft gedaan. Vol met diamenten gezet, ‘For the Love of God’ genoemd en de hele wereld viel achterover. Trouwens het thema kerst in de vorm van “De Maagd Maria” heeft hij al groots onderhanden genomen. Zie de bloedig voortstappende maagd die 7 meter hoog in Monte Carlo staat. Haar buik opengesneden en haar huid afgeschild zoals je in de biologie lokalen op school ziet.

Ik zwerm alle kanten op. En dat is nou wat #collectievissen veroorzaakt. Want het zijn niet alleen mijn hersenspinsels, maar die van veel andere mensen die ook vissen en ieder met hun eigen kijk op kunst en een thema in hun hoofd aan het vissen zijn.  Voor het eerst van mijn leven houd ik van vissen. Doet me ineens denken aan mijn zesjarige nichtje, die mijn vader vroeg toen hij hier in de Ijssel zat te vissen en daarbij elke vis weer keurig terug gooide: ‘hoe weet u nou welke u al gevoerd heeft????’

Posted in Algemeen, Kunst | Tagged , , , , , , , , | 2 Comments